چگونه از یک عکس نقاشی کنیم

چطور کار ميکنه

ترسیم یک عکس ، به شما یک طرح کامل می‌دهد ، که تنها چیزی است که یک مبتدی نمی‌تواند از آن شروع کند. یک طرح ، آخرین چیز است که در یک ترسیم وجود دارد ، نه اولین ، و دادن آن هیچ توضیحی در مورد اینکه چگونه به آنجا رسیدن است ، نمی‌دهد. چیزی که چیزی را یک آموزش می‌کند ، ترتیب آن است: اولین شکل بزرگ ، آخرین جزئیات.

پس ما به شما خطوط را نمی دهیم. عکس شما به تعداد کمی از رنگهای متمایز صاف می شود ، هر ناحیه از رنگ به شکل تبدیل می شود ، و این شکلها بر اساس اندازه مرتب می شوند. شما آنها را چند تا در یک زمان باز می آورید — ابتدا یک جعبه ساخت ، سپس سایه بزرگ ، سپس شکلهای ریزتر و ریزتر — که هنرمندان چگونه یک نقاشی را در آن قرار می دهند ، و چرا نتیجه چیزی است که شما به جای چیزی که کپی می کنید ، دنبال می کنید.

موضوع قبل از اینکه این اتفاق بیفتد از پس زمینه جدا می شود، بنابراین عکسی که در یک اتاق پر از اشیا گرفته شده هنوز یک آموزش در مورد سگ به جای مبل پشت آن را تولید می کند. جایی که جدایی مبهم است ما بیشتر را به جای کمتر نگه می داریم، زیرا یک siluet کمی سخاوتمندانه تر از یک جویده شده است.

این ابزار بهترین کار را در عکس‌هایی با موضوع روشن و نور مناسب انجام می‌دهد. یک عکس صاف، تاریک یا با بافت کامل واقعاً ساختار کمی برای یادگیری دارد، و ما ترجیح می‌دهیم این را بگوییم تا اینکه یک آموزش دو مرحله ای به شما بدهیم و بگذاریم نتیجه بگیرید که ابزار شکسته است.

چرا نظم از شکل مهمتره

به چیزی که می خواهید بکشید ، چشمک بزنید تا جزئیات ناپدید شوند. آنچه باقی می ماند سه یا چهار شکل بزرگ از روشنی و تاریکی است ، و این شکل ها ، نقاشی هستند — هر چیزی که بعداً اضافه می کنید ، فقط آنها را بهبود می بخشد. اگر اشتباه باشند ، هیچ مقدار جزئیاتی آن را نجات نمی دهد. اگر درست باشند ، نقاشی از آن طرف اتاق خوانده می شود.

این ایده قدیمی است و نه هوشمندانه. نقاشی ژاپنی واژه ای برای آن دارد - نوتان، ترتیب دادن اجسام روشن و تاریک - و آموزش استودیوی غربی از جهت دیگر به همان نقطه می‌رسد با آموزش به دانش آموزان برای بلاک کردن قبل از اینکه چیزی مشخص را بکشانند. هر دو سنت موافقند که ارزش قبل از خط می‌آید.

این کاری است که این ابزار انجام می دهد. این عکس را به تصویر تبدیل نمی کند ، بلکه برای شما خم کردن را انجام می دهد و به شما می گوید که چه شکلی را اول قرار دهید. وقتی که خودتان بتوانید این کار را انجام دهید ، دیگر نیازی به آن ندارید ، و این نتیجه مطلوب است.

چه چیزی عکس خوبی برای کشیدن می سازد

نوری که از یک جهت می آید ، روشن است. نور جانبی بهترین است ، زیرا یک سمت روشن ، یک سمت سایه دار و یک سایه افکنده تولید می کند — سه شکل برای کار با آن. نور صاف مستقیم از جلو ، که آنچه یک فلش تلفن به شما می دهد ، همه سه تا را در یک زمان حذف می کند.

یک موضوع ، که قسمت خوبی از قاب را پر می کند ، در تمرکز است. یک عکس از چهار چیز چهار نقاشی است ، و ابزار سعی می کند همۀ آنها را در یک زمان یاد بگیرد.

تاریکی کافی که شما خودتان هنگامی که به آن نگاه می‌کنید ، شکل‌ها را ببینید. اگر شما نتوانید ، ما هم نمی‌توانیم - و این یک آزمون قابل اعتماد برای استفاده قبل از بارگذاری هر چیزی است. عکسهای با نور پس زمینه شکست کلاسیک هستند: آنها به نظر دراماتیک می‌آیند و تقریباً هیچ اطلاعات داخلی ندارند.

از هر چیزی که بیشتر بافتی باشد اجتناب کنید. علف، سنگ، پوست حیوانات که از نزدیک عکس گرفته شده و برگ‌ها همه صدها شکل کوچک با اندازه یکسان تولید می‌کنند، که این تنها چیزی است که ترتیب دادن هیچ چیز مفید در مورد آن نمی‌گوید.

نقاشي سگ خودت، صورت خودت، کفش خودت

این دلیل صادقانه وجود این ابزار است. یک کتابخانه درس هرگز سگ شما را در خود نخواهد داشت. می‌تواند به شما یاد دهد که سگ‌ها در کل چگونه ساخته می‌شوند ، و این ارزش زیادی دارد ، اما ترسیم که در واقع می‌خواهید انجام دهید ، یک حیوان خاص با یک چهره خاص است.

موضوعات شخصی نیز آنچه که افراد تمام می‌کنند هستند. یک آموزش عمومی با گزینه‌های دیگر یک شب رقابت می‌کند؛ نقاشی کسی که می‌شناسید ، رقابت نمی‌کند. اگر هرگز نقاشی را تمام نکرده‌اید ، این تلاش اول بهتر از هر موضوعی است که می‌توانیم برای شما انتخاب کنیم.

با چیزی که یک siluet واضح دارد شروع کنید - یک حیوان خانگی، یک کفش، یک صورت در نور جانبی. هر چیزی شیشه ای، درخشان یا در آینه را برای بعد بگذارید؛ موضوعات بازتابی فرضیه ای را که یک رنگ متعلق به یک سطح است را شکسته است.

روش کسری: روش دیگری برای ترسیم آنچه که می‌بینید

آموزش بالا از بزرگ به کوچک کار می‌کند: شکلهای کل اول ، جزئیات آخر. روش کسری برعکس صادقانه است ، و برای برخی از افراد ، آن چیزی است که رمز را باز می‌کند: شما مرجع را پوشش می‌دهید به جز یک بخش کوچک — یک چشم ، یک گوشه برگ ، یک اینچ از خطوط — فقط آن را ترسیم کنید ، سپس بخش کوچک بعدی را باز کنید و آن را ترسیم کنید ، تا زمانی که تکه‌ها به آرامی تبدیل به کل شوند.

این روش کار می کنه چون همه ی این ازدحام رو از بین میبره. کسی جلوی یک اینچ مربع نمی تونه یخ بزنه. روش شبکه کلاسیک هم همینطور کار می کنه و مشاهده خالص رو آموزش میده - هر تکه فقط خطوط و اشکاله، چون یک تکه اسمی نداره که مغزتون بتونید یه نماد رو جایگزینش کنید.

برای امتحان کردن آن در اینجا: دو تکه کاغذ L شکل روی تلفن یا مرجع شما پنجره تنظیمی ایجاد می کند. تکه به تکه ، از اولین تکه شروع کنید. معامله واقعی است - نقاشی های کسری گاهی در نسبت کل حرکت می کنند ، زیرا هیچ گام کنترل کل را انجام نمی دهد - بنابراین از آن هنگام شروع استفاده کنید ، مشکل است ، و روش ساخت وقتی دقت مشکل است.

چه اتفاقي براي عکست ميفته؟

این برای شما خصوصی باقی می‌ماند. آموزش شما در یک پیوند غیرقابل استفاده زندگی می‌کند ، هرگز در هیچ جای سایت فهرست نمی‌شود ، هرگز به کسی نشان داده نمی‌شود ، و صفحه دستور noindex را حمل می‌کند ، بنابراین وارد یک نمایۀ جستجو نمی‌شود.

ما هیچ چیز را در عکس شما یا در نقاشی که از آن ایجاد می‌کنید ، آموزش نمی‌دهیم. بارگذاری‌ها فقط تا زمانی که آموزشی که تولید می‌کنند برای شما مفید باشد ، نگهداری می‌شوند و در صورت درخواست بلافاصله حذف می‌شوند.

هیچ حسابی برای استفاده از آن نیاز نیست، که به این معنی است که هیچ پروفایلی برای چیزی که به آن متصل شود وجود ندارد.

بعد از آموزش

وقتی کار را تمام کردید ، نقاشی را می توان به همان روشی که هر نقاشی دیگر در اینجا است اندازه گرفت — پنج بعد فنی ، یک چیز برای کار کردن روی آن. موضوع عکس تمایل دارد که اول ارزش را نشان دهد ، زیرا یک عکس به شما طیف رنگی کامل را می‌دهد و دقیقاً نشان می‌دهد که چه مقدار از آن را کنار گذاشته اید.

اندازه‌گیری نقاشی · تمرینات مقیاس ارزش · تمرینات شکل و جعبه

بهتره يه چيزي رو بکشي که قبلا درست کرديم؟

درسهای نوشته شده عمیق تر از یک آموزش تولید شده هستند ، زیرا یک نفر تصمیم گرفت که هر گام باید شما را هشدار دهد. از آنها هنگامی استفاده کنید که موضوع یکی از موضوعاتی است که پوشش داده ایم ، و این هنگامی که پوشش داده نشده است.

مرور همۀ درسها · درخواست امروز · نمایش پیام‌های خطی